UZAKLAŞTIK MI?

Evet yeni oluşturduğum İNSAN İNSANA adlı bloğumda sizinle beraber bir konuyu paylaşmak istiyorum. Hepimizin şikayet ettiği ama üzerinde nedense durmadığımız ya da çok fazla düşünmdeiğimiz bir konu akraba ilişkileri. Konu gündemimize düştüğünde üstüne basitçe konuşup derinlemesine düşünmeyiz pek. Aslında son günlerde E-Devlet şifrelerimizle heyecanla girip acaba soyumuz nereye kadar dayanıyor deyip meraklanmıyor muyuz.Toplumca hepimiz de bir merakla açıp soy ağaçlarımıza baktık ve pekçok yorumlar yaptık. Aslında ne kadar da önemli kim olduğumuz ve kimlerden olduğumuz değil mi? Ait olma bilinci ve ihtiyacı...İşte bundan dolayıdır ki daha da önemli hale geldi kim olduğumuz ve kimlerden olduğumuz. Ancak bu kadar önemsediğiz bir durumu nedense bu çabucak unutuyoruz ve sırtımızı dönüveriyoruz. Son yılların trend davranışı bana dokunmayan bin yaşasın derken, bundan dolayıdır ki birbirimizden kaçıyoruz hatta duymadım görmedim bilmiyorum deyiveriyoruz. Bizim hayat damarlarımızdan biridir akrabalarımız. Onlar olmadan düğünlerin, cenazelerin, bayramların ve hatta anıların tadı olmaz ki. Onlar ki bizim geçmişimiz yaşanmışlıklarımızdır. Uzun yıllar ülkemizin değişik yerlerinde yaşamış biri olarak akrabalarımdan uzak kaldığım zamanlarda daha iyi anladım bu duyduyu. Benim gibi gurbetlerde yaşayan pekçok kardeşleim bu duyguyu hala yaşamaya devam ediyorlar. Memlekete dönüldüğünde üş beş günlüğüne ne güzeldir akrabalarını görmek. Özlemişzdir, yollarda gelirken hasretle o yollar bitmek bilmez bir türlü.Onlar da sizi beklerler hasretle. İşte tam da bu noktadayken ne olduysa yıllar içinde depremler oldu ilişkilerimizde, yıkıldı bişeyler kayboldu. Bu depremler tüm hayatımıza da yansıdı. Biraraya gelen yürekler şikayet eder oldu bu yalnızlıklardan. Yalnızlıklarımız acı verir bizlere tarifi yoktur bunun. Tam da bu noktada iken bu acılara ne ilaç olabilir işte bunları konuşmalıyız. Çözümler aramalıyız acılarımıza ve sessiz kalmamalıyız bu duruma.